IA Church – „Antiqua et nova” – relacja między sztuczną a ludzką inteligencją w świetle noty Dykasterii Nauki Wiary i Dykasterii Kultury i Edukacji była tematem spotkania jakie odbyło się 10 marca w Gorzowie Wlkp. w ramach Katechez Katedralnych.
Katechezy Katedralne to inicjatywa Gorzowskiej Kapituły Katedralnej, poświęcona aktualnemu nauczaniu Kościoła. Spotkania odbywają się w Centrum Konferencyjnym im. bp. Antoniego Stankiewicza w Gorzowie Wlkp. i poprzedzone są Mszą św. z nieszporami w tamtejszej katedrze.
Tematem wtorkowego spotkania była „Antiqua et nova” – nota Dykasterii Nauki Wiary i Dykasterii Kultury i Edukacji , poświęcona „sztucznej inteligencji”. Wykład poprowadził teolog kapituły ks. dr Mariusz Jagielski. – Warto zauważyć, że 9 lutego papież Leon XIV zatwierdził nowy dokument Międzynarodowej Komisji Teologicznej „Quo vadis humanitas? (Dokąd zmierzasz ludzkości?), będący refleksją nad chrześcijańską antropologią wobec niektórych scenariuszy dotyczących przyszłości ludzkości – wyjaśnia prowadzący. – Chodzi zatem o pytania, jakie stawia nam rozwój techniki związany z coraz bardziej zaawansowanymi systemami, zarówno sztucznej inteligencji w znaczeniu ścisłym, jak i dążeniu do sztucznej inteligencji w znaczeniu szerokim, mogącej naśladować ludzki intelekt nie tylko w jakimś jednym określonym zakresie – dodaje teolog.
Watykański dokument o sztucznej inteligencji, zauważa ks. dr Jagielski, podzielony jest zasadniczo na dwie części. – Perspektywę ogólną, a zatem rozumieniu człowieka, a w konsekwencji etycznym implikacjom zastosowania sztucznej inteligencji oraz kwestiom szczegółowym, czyli konkretnym płaszczyznom jej zastosowania zarówno w tym, co jest wsparciem dla człowieka, jak i w tym co może zostać zwrócone przeciwko niemu zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym – zauważa kapłan.
Co na temat relacji sztucznej i ludzkiej inteligencji mówi watykański dokument? Oto fragment: „Inteligencja ludzka nie polega przede wszystkim na wykonywaniu zadań funkcjonalnych, lecz na rozumieniu i aktywnym angażowaniu w rzeczywistość we wszystkich jej wymiarach; posiada także zdolność do zadziwiających intuicji. Ponieważ sztuczna inteligencja nie dysponuje bogactwem cielesności, relacyjności ani otwartości ludzkiego serca na prawdę i dobro jej zdolności – choć mogą wydawać się nieograniczone – nie dają się porównać do zdolności pojmowania rzeczywistości przez człowieka. Tak wiele można się nauczyć z choroby, jak i z uścisku pojednania czy zwykłego zachodu słońca. Wiele doświadczeń, które przeżywamy jako ludzie, otwiera przed nami nowe horyzonty i pozwala zdobyć nową mądrość. Żadne urządzenie, które operuje wyłącznie danymi, nie jest w stanie dorównać tym i wielu innym doświadczeniom wpisanym w nasze życie”.
Ks. dr. Mariusz Jagielski konkluduje, że ostatecznie pytanie jakie wnosi rozwój AI odsyła nas na nowo do dogmatu o Wcieleniu. – Kiedy nadeszła pełnia czasów Odwieczne Słowo stało się człowiekiem. Bycie człowiekiem jest zatem pełnią Bożego zamiaru – podkreśla teolog. – A zatem rodzi się pytanie w jakim przekraczaniu siebie stajemy się bardziej ludzcy – bardziej pełnią. Chyba tylko wracając do tej prawdy, że Bóg stał się człowiekiem – możemy się zapytać, czy mamy podobny kierunek czy też nie dajemy się uwieść pokusie, by przestać być człowiekiem – zauważa.
„Antiqua et nova”, nota opracowana przez Dykasterie Nauki Wiary oraz Kultury i Edukacji, została opublikowana 28 stycznia i jest dostępna w oficjalnym tłumaczeniu na język polski. Dotyka kluczowych zagadnień związanych z rozwojem AI, a także jej wpływem na różne dziedziny takie tak edukacja, gospodarka, zdrowie, rynek pracy, relacje międzyludzkie i międzynarodowe. Omawia zagrożenia i możliwości, jakie stwarza sztuczna inteligencja. Wskazuje na potrzebę odpowiedzialnego i etycznego jej wykorzystywania.
Pełna treść „Antiqua et nova” w języku polskim pod linkiem: https://www.ekai.pl/wp-content/uploads/2025/04/PL_Nota-Antiqua-et-nova.pdf
Leave a Reply