Dojrzałość bł. Karoliny jest godna naśladowania

Od lat mieszka w Niemczech, gdzie przez długi czas pracowała jako pielęgniarka. Już jako dziecko odkryła w sobie wielką pasję do śpiewu i muzyki, a od jakiegoś czasu realizuje się artystycznie.

W swoich utworach opowiada o sobie, swoim życiu, swoich pięknych „spotkaniach” z Panem Bogiem, Maryją i ze Wszystkimi Świętymi. Szczególne miejsce w jej twórczości zajmuje bł. Karolina Kózkówna, której poświęciła wyjątkowy recital.

Zaczęło się od psalmu

Maria Bober swoją „przygodę” z muzyką na chwałę Boga rozpoczęła w wieku 8 lat podczas swojej Pierwszej Komunii Świętej. Wtedy po raz pierwszy zaśpiewała w kościele psalm i, jak mówi, poczuła niesamowitą radość dzielenia się talentem jakim Pan Bóg ją obdarzył. – Bardzo utkwiło mi to w pamięci, bo do dzisiejszego dnia znam tekst. To był Psalm 23: „Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego”. Od tamtej pory, z przerwami, śpiewałam na chwałę Bożą i tak naprawdę nigdy nie przestałam tego robić – mówi wokalistka. Od wielu lat mieszka w Niemczech, gdzie przez długi czas pracowała jako pielęgniarka. Często angażowała się w życie parafii, śpiewając psalmy. I to właśnie tam został zauważony jej muzyczny dar. – Pewnego razu w kościele podeszła do mnie śpiewaczka operowa. Zauważyła, że mam głos, więc przez jakiś czas brałam u niej lekcje. Jak dzieci podrosły i miałam trochę więcej wolnego czasu, zaczęłam jeździć na konkursy muzyczne, gdzie może nie zdobywałam pierwszego miejsca, ale często otrzymywałam różne wyróżnienia – przyznaje artystka. Zauważa, że choć nie jest z zawodu muzykiem, to jednak jest „na muzycznym etacie” u Pana Boga. – Bóg układa mi grafik, jest moim menadżerem, stawia osoby na mojej życiowej drodze – mówi z uśmiechem. Podczas jednego z konkursów w niemieckim Duisburgu w 1999 r. występowała przed Ryszardem Rynkowskim, który był gościem specjalnym wydarzenia. – Pan Ryszard zauważył, że mam piękny wokal i zasugerował, że warto, abym pomyślała nad własną płytą. To był mój pierwszy impuls, w którym pomyślałam, że może rzeczywiście coś nagram. I tak też się stało – nagrałam pierwszą, a potem drugą płytę – wyznaje „śpiewająca pielęgniarka”. – Podczas tego konkursu dostałam wyróżnienie jury i nagrodę publiczności. To była dla mnie naprawdę wielka radość i duży sukces, choć nie lubię tak określać tego, co robię, bo zawsze robię to na chwałę Bożą – dodaje.

Recital o bł. Karolinie

W 2009 r. w Domu Polskim Jana Pawła II na Viacassia w Rzymie poznała ks. Zbigniewa Kucharskiego, ówczesnego krajowego asystenta Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, od którego po raz pierwszy dowiedziała się o bł. Karolinie Kózkównie. Ks. Zbigniew już wtedy miał w głowie pewną wizję i miał dla niej pewną propozycję – zaproponował recital o błogosławionej. – Minęło trochę czasu zanim się zdecydowałam. Pojechałam wtedy do Zabawy, gdzie osobiście bardzo przeżyłam drogę męczeństwa bł. Karoliny – wyznaje wokalistka. – Ks. Zbigniew miał dla mnie jeszcze jedną niespodziankę. Zaproponował bym sama napisała recital. Choć wewnętrznie nie byłam co do tego przekonana, zaczęłam się modlić, miałam ze sobą książkę o bł. Karolinie i jak się okazało Pan Bóg tak cudownie zadziałał, że w ciągu miesiąca napisałam 11 utworów! Pierwszym była „Lilia” – kontynuuje wokalistka. – Zawsze staram się nie oceniać ludzi. Staram się ich rozumieć, modlić się za nich, a jeżeli jacyś ludzie mnie krzywdzą, to po prostu staram się przebaczać. Tak samo pomyślałam o bł. Karolinie, która choć pokrzywdzona, to była tak piękną osobą, że w tym wszystkim, że w całej tej dramatycznej sytuacji, związanej z jej męczeństwem, która działa się w tym lesie, najbardziej ufała Panu Bogu. Dlatego utwór „Lilia” jest bardzo ekspresyjny, bo oddaje wszystkie emocje, które miałam w sobie w momencie, gdy poszłam na Drogę Krzyżową śladami bł. Karoliny – dodaje Maria Bober.

Podróż serca z błogosławioną

Maria Bober przez 30 lat pracowała w Niemczech jako pielęgniarka na chirurgii wypadkowej. Od 3 lat nie pracuje zawodowo. Ma za sobą trudne doświadczenia związane z chorobą nowotworową, jednak jak wyznaje, nie przestała żyć. Cały czas spełnia się muzycznie. Recital „Ukryta Miłość” to najnowsza muzyczna opowieść autorki, określana jako „podróż serca z błogosławioną Karoliną”, która prowadzi słuchacza prosto przed tabernakulum. Singiel promujący ten program, nagrany wspólnie z polską śpiewaczką operową, doktorem wokalistyki w dziedzinie sztuk muzycznych – Jadwigą Postrożną, i cieszy się dużą popularnością. Przy tym projekcie stale współpracuje z nią pianista Piotr Niedojadło. – Na dzień dzisiejszy recital, z którym jeździmy nosi tytuł „Ukryta Miłość”, dlatego że Pan Jezus ukrył się w tabernakulum, ale jest dla nas dostępny poprzez kapłanów. W teledysku do tytułowego utworu klęczę przed tabernakulum wraz z bł. Karoliną i Wszystkimi Świętymi, prosząc Pana Jezusa, aby nas poprowadził przez życie w trudach jakie na co dzień przeżywamy. Nasze życie, podobnie jak Jego i Świętej Rodziny, jest również naznaczone radością i cierpieniem. Te rzeczywistości przeplatają się – zauważa artystka.

Żyła intensywnie

Maria Bober zauważa, że na przestrzeni dziejów Pan Bóg dał nam rzesze świętych, których przykład życia jest godny naśladowania. Podobnie było w życiu bł. Karoliny, która też czerpała przykład od ludzi, wśród których wzrastała. – Na pewno miała wielką wiarę i zaufanie Panu Bogu, ale w tym wszystkim czerpała przykład życia od najbliższych – podpatrywała swoją mamę, swojego tatę. Na pewno była wybrana, była wyjątkowa, ale w tym całym procesie jej dojrzewania w wierze, ktoś jeszcze uczestniczył – zauważa artystka. Bł. Karolina, jak mówi Maria Bober, jest bardzo wymagająca. – Dziękuję Panu Bogu i ludziom, którzy pozwolili mi ją poznać. Nigdy tak naprawdę nie skupiałam się na końcu jej życia, na tym, że umarła w obronie czystości, rodząc się dla nieba, choć to też. Ale najbardziej byłam pod wielkim wrażeniem jej życia na co dzień. Ona bardzo szybko żyła, jakby wiedziała, że jej życia za długo nie zostało i żyła na tyle intensywnie, że ta jej dojrzałość jest godna naśladowania – poprzez pracę i modlitwę osiągała bardzo dużo. Jej się po prostu chciało żyć, jej się chciało być dla innych, ale tylko dlatego, że oddała życie Bogu i Maryi – zauważa wokalistka.

Dałam z siebie wszystko

Maria Bober zachęca wszystkich, ale przede wszystkim młodych ludzi, żeby wierzyli w siebie. Dzieli się swoją osobistą historią, kiedy została zaproszona na galę stulecia Tygodnika Katolickiego „Niedziela”, podczas której miała wykonać trzy utwory. – Wśród nich był również utwór w języku włoskim. Od razu powiedziałam: „Ale ja nie znam języka włoskiego”. Redaktor Angelika Kawecka, która zaprosiła mnie na to wydarzenie, odpowiedziała: „To się nauczysz”. Dwa dni chodziłam z myślą, żeby odmówić, bo nie wierzyłam w to, że poradzę sobie z tym utworem. A jednak z każdej strony słyszałam ludzi, którzy we mnie wierzyli. Mój mąż mówił: „Kto jak nie ty?”. Zadzwoniłam do Piotra, mojego pianisty, a on również mówi: „Marysiu, poradzimy sobie” – opowiada Maria Bober. Jednak jednym z najpiękniejszych gestów, jakie wtedy otrzymała były słowa zaprzyjaźnionego księdza, który po wysłuchaniu piosenki powiedział: „Piękny utwór, kiedy go słyszę, słyszę ciebie”. – To był decydujący moment. Pomyślałam: „Dobrze. Spróbuję”. Oczywiście zaśpiewałam podczas gali, nie wiedząc, że za mną była Matka Boża Częstochowska, która jakby „przytulała mnie” w tym momencie, bo naprawdę dałam z siebie wszystko. Po moim występie podeszła do mnie pani Alicja Węgorzewska, polska mezzosopranistka, śpiewaczka operowa, która również była obecna na tym wydarzeniu i przytuliła mnie i pogratulowała mojego języka włoskiego, co było dla mnie wyrazem szacunku z jej strony – wyznaje artystka.

Maria Bober z Alicją Węgorzewską

Warto próbować

Dlaczego opowiedziałam tę historię? – Gdybym wtedy zrezygnowała, nie przeżyłabym tego pięknego momentu. Często zamykamy sobie drogę, dlatego, że mamy w sobie lęki, nie mamy zaufania, nie próbujemy. Na dzień dzisiejszy dziękuję Panu Bogu za to doświadczenie, dziękuję za ten utwór, bo on ubogacił mói repertuar i ubogacił mnie przede wszystkim. Życzę każdemu młodemu człowiekowi, żeby spróbował czegoś, czego się boi. Zawsze można powiedzieć „nie”, „nie pokonam tego”, ale nie próbując nie wiemy, czy to uda nam się czy nie – podsumowuje wokalistka. Zauważa, że jakiś czas temu otarła się o śmierć, bo zachorowała na chorobę nowotworową. – Myślałam, że to już koniec, ale widocznie Pan Bóg ma wobec mnie jeszcze jakieś plany, skoro tu jestem. – Każdy człowiek ma swoje krzyże, ale nigdy bym się z nich nie dźwignęła, gdyby nie obecność Pana Boga. Nie byłabym tym, kim jestem, gdyby nie wiara, gdyby nie moi rodzice, gdyby nie ci, którzy pomogli mi w trudnych sytuacjach – wyznaje.

Skrzydła do życia

Maria Bober otarła się o utwory świeckie. Jak mówi wykonywała piosenki m.in. Anny Jantar czy Anny German. Jednak w swojej twórczości, wykonując recital, pragnie zatrzymać się przede wszystkim przy Bogu. To, jak mówi, nic innego jak modlitwa, do której zaprasza również słuchaczy. A o czym są jej utwory? – Opowiadam o sobie, o swoim życiu, o moich pięknych „spotkaniach” z Panem Bogiem, Maryją, ze Wszystkimi Świętymi, bo dzięki Nim, jestem tym, kim jestem. Dzielę się tym, bo jesteśmy zobowiązani dawać świadectwo działania Pana Boga w naszym życiu – przyznaje wokalistka. Muzyczną pasję z powodzeniem łączy z życiem wiarą. Wiara, jak mówi, daje jej skrzydła do życia. – Wiara daje mi radość, uśmiech, pomimo bólu, który codziennie odczuwam, przez moje różne choroby. Ale nigdy nie poddałam się, bo wiem, że to jest tylko przejściowy moment. Na dzień dzisiejszy jestem żoną, matką, ale również babcią, bo mam siedmioro wnucząt. I jeszcze chcę dać z siebie, to co, mogę dać, bo nie chciałabym zaprzepaścić talentów, które Pan Bóg mi dał, by kiedyś stając przed Nim, powiedzieć, że zrobiłam wszystko, co w mojej mocy i Mu za to wszystko podziękować!

Foto główne: Piotr Niedojadło